Kronların köprü yapımında ayak olarak kullanıldığını çoğu kez belirttik. Bir köprü, bağlantı parçasinin çiğneme yüzeyi olarak yararlanıldığı, dayanak olarak kullanılan en az iki diş arasında bir bağlantıdır. Köprü; çiğneme işlevini yeniden sağlamalı, kolay temizlenebilir olmalı ve olasıysa, kozmetik beceri ürünü olarak göze çarpmamalıdır. Uygulayabileceğimiz birçok köprü tipi vardır. Bunlardan birisi, nehrin üzerinde uzanan bir köprü gibi inşa edilir. Her iki yakada gövdenin tespit edildiği bir ya da daha çok ayak bulunur. Bu tip köprüler «altı açık köprü» olarak adlandırılır.

 

 

Altı açık köprü. (Hijyenik köprü).

a)  Köprü ayağı olan altın kronlar.

b)  Köprü gövdesi.

c)  Dişeti kenarı.

 

 

Boşluğa bakan köprü gövdesi iyi temizlenebildiğinden, bunlar hijyenik olarak kusursuzdur. Ancak, çene ve köprü gövdesi arasındaki boşluk nedeniyle bu köprüler estetik değildir ve bu nedenle de salt azı dişleri bölgesinde uygulanırlar. Yeterli ayakları da içeren iyi yapılmış bir köprü hemen hemen normal çiğneme basıncını uygulayabilir. — Köprülerin bir başka çeşidi de daha çok kozmetik başarısı nedeniyle yeğlenir ve bunun içinde genellikle ön dişler bölgesinde uygulanır. Köprü gövdelerinin çoğu altından yapıldığı için, köprü gövdesinin içine faset biçiminde yapay dişlerin geleceği bir ya da daha çok girinti açmak olasıdır. Bu nedenle böyle bir köprü «Fasetli köprü» olarak adlandırılır. Fasetler yüzeysel şekillendirilmiş yapay dişlerdir. Kronlara uygulandıkla­rında «Fasetli kron» olarak adlandırılır.

 

 

 
 Fasetli köprü. (Estetik köprü).
a)  Fasetli kronlar.
b)  Köprü gövdesi, dişetinin üzerinde bulunan ve arka yüzleri altın bir gövde
kısmıyla sağlamlaştırılan fasetlerden oluşur.
c)  Dişeti kenarı.
Fasetli kronlar yerine, Richmond kronları da ayak olarak kullanmak olasıdır.

 

Çiğneme basıncı yuvasından çıkarmasın diye, faset, bir çerçeveyle korunmalıdır. Uygun çiğneme basıncında bu çerçeve dıştan görülmeyecek biçimde yapılır. Köprü beceriyle yapılmışsa, fasetleri doğal dişlerden ayırt etmek hemen hemen olanaksızdır. Fasetli köprüler ne yazık ki altı açık köprüler kadar hijyenik değildir. Böyle bir köprüyü kullanan kişi, köprünün hijyenik tutulmasına çok özen göstermeli ve her yemekten sonra temizlemelidir. Uygun durumlarda her iki köprü şekli birleştirilerek yapılabilir; böylece her iki köprü biçiminin olumlu yönlerinden yararlanılmış olur. Kuşkusuz bunların sakıncaları da hissedileceğinden, çok temiz tutmak gerekir. Böyle karmaşık köprüler ucuz olmadığından hastanın ilgisini deçeker. Bu köprülerin çoğu altından yapılır; ancak soy olmayan metallerden yapılması da olasıdır. Günümüzde, ağız boşluğu için elverişli olan çok sayıda değişik metal alaşımı vardır. Bu metallerin kesinlikle korozyona neden olmamaları ve ağızda elektriksel akımlar oluşturmamaları gerekir. Bazı insanlar asidik tükürük reaksiyonu gösterdiklerinden, soy olmayan metallerden yapılan köprüler bunlar için uygun değildir. Bu durumda diş hekimi hasta için uygun olan alaşımı seçmelidir.

  Kron erzatsının diş erzatsı olarak tanınlanıp tanınlanamayacağı tartışmalıdır; çünkü bir kron bütün bir dişi değil, salt dişin yitirilen kısmını karşılar. Öyleyse, üzerine bir kronun tespit edilebileceği henüz sağlam bir kökün de varlığı gere­kir. Oysa bir kronun yapımı da diğer diş erzatsla-rının yapımı gibi teknik çalışmalarla ilişkilidir. Ayrıca kron diğer protetik çalışmalar için ayak olarak da kullanılır. Kronlar, diş kronunun çok az diş kütlesine sahip olduğu ve dolgu maddeleriyle onarmanın olanaksız olduğu her durumda uygulanır. Kron çalışmalarında da iki değişik tip vardır: Basamaklı kron ve dişeti kenarının altına dek ulaşan, kron. Henüz yeterince diş kütlesi varsa, dişeti üstünde dişi çepeçevre kuşatan bir basamak oluşturulabilir ve kron bu diş basamağının üzerine tespit edilir. Dişeti korunmuş kalacağından, dişin sakinimi için bu daha uygundur. Ancak dişin büyük bir kısmı yitirilmişse, kronu disetinin altına dek uzatmak gerekir. Bir diş defektinin arasıra disetinin altına dek uzandığı da olasıdır. Bu durumda noksanlığı bir dolguyla tamamlamak gerekir ve ancak sonra köke bir kron yapılabilir. Bu tip kronda, epitelyal ataşmanm hazırlıklar sırasında zedelendiği ender görülmez. Kusurlu ağız bakımında, besin artıklarının derinleşmiş cep içine yerleşmesi ve mikropların yayılımına destek olması olasıdır. Kronların bir başka çeşidi olan porselen kronların yapımı çok beceri ve zaman gerektirdiğinden, bunların oldukça pahalı olduğunu hemen belirtmeliyim. Her şeyden önce kozmetik etkileri göz önüne alındığından, porselen kronlar, özellikle artistler, konuşmacılar ya da temsil yükümlülüğü olan kişiler için yararlı olacaktır. Özel laboratuvararda diğer dişlerin rengine öylesine uygun yapılırlar ki, çoğu zaman doğal dişlerden ayırt edilmeleri olanaksızdır. Bunlar köprü çalışmalarında ayak olarak da kullanılabilirler. Bir porselen kronun basamaklı-kron biçiminde hazırlanması gerekir. Kök henüz iyi bir durumda ise, gereğince kök tedavisi yapıldıktan sonra diş kronu milli bir kronla tamamlanabilir. Adından da anlaşılacağı gibi, bir mil kök kanalı içine tespit edilir ve buna bir porselen faset ya da tam bir porselen kron tutturulur. Milli kronlarda çoğu kez fabrikada hazırlanmış olan tam kronlar kullanılır. Bu nedenle, kusursuz bir kenar kapamasının kökde sağlanıp sağlanamayacağı kuşkuludur. Bir süre sonra kökde sekonder caries'in oluştuğu da seyrek görülmez. Bundan dolayı dayanıklılığı o kadar uzun değildir. Bu duruma çözüm bulmak ereğiyle, diş hekimi Richmond, kökü altın plaklı bir halkayla mikropların etkilerinden koruyan bir milli kronu önerdi. «Richmond tipi milli kronlar», bulucusundan sonra adlandırüdığı gibi, bu nedenle daha dayanıklıdır ve altın altyapı ağızda oluşan kuvvetlere daha iyi direnç gösterir. Kuşkusuz kök çevresindeki halkayı dişetinin altına fazla uzatmamak gerekir; yoksa kökün çevresindeki epitelyal ataşmanın zedelenmesi olasıdır. Bu ay­rıca dişeti cebinin derinleşmesine de neden olur. Hasta tarafından gereğince bakılan iyi çalışılmış bir Richmond-kron uzun süre dayanır ve köprülerde ayak olarak da kullanılabilir.